Moedwillig uw zuurverdiende centen op het spel zetten, met als meest waarschijnlijke uitkomst dat u zonder eer of glorie en met een lege beurs huiswaarts keert. Geld geven aan mensen die u fantastische prijzen, geldbedragen en nog betere winkansen voorspiegelen, in de wetenschap dat zij het zijn die op lange termijn, of in het meest desastreuze geval zelfs op korte termijn aan het langste eind trekken. Ondanks bekende bijwerkingen als hartkloppingen, zenuwinzinkingen, angstzweet en de neiging hysterische kreten te slaken, blijven gelukszoekers het lot tarten. Mensen, en dus ook u waarschijnlijk, zijn vreemde wezens met nog vreemdere gewoonten. Winnen met gokken is, seks met waterbuffels buiten beschouwing gelaten, veruit het spannendste wat een mens in zijn futiele leven mag meemaken. Verliezen met gokken komt daarbij op een goede tweede plaats. Indien u het dan toch probeert doe het dan in godsnaam zo veilig en verstandig mogelijk. Neen, het gaat hier niet over waterbuffels, perverseling!

In vredesnaam, wanneer u de onbedwingbare neiging voelt opwellen, ren dan niet als een dwaas naar vestingen die met uw inzet hun huur moeten betalen. Ga naar een fatsoenlijk online casino waar men door de hete adem van de concurrentie gedwongen wordt u de scherpste winkansen te bieden. Vergooi uw munten niet zomaar op het allereerste casinospel waar uw blik op valt, maar speel bijvoorbeeld blackjack online waarmee u –indien u de juiste strategie hanteert– het huisaandeel tot onder de 0,5% kunt reduceren. Of, als u de schamele hoop koestert met online gokken een extravagante levensstijl te kunnen bekostigen, speel dan op online gokkasten die door middel van grote progressieve jackpots deze hoop levend houden.

De politieke moord op Frank Vandenbroucke heet bij monde van een illustere partijgenoot ‘defenestratie‘. Enig mooi. Een linguïstisch pareltje van geschiedkundige vergetelheid. Helemaal nieuw is de revival van de defenestratie trouwens niet. Geslagen hond bij uitstek Jean-Marie Dedecker pakte er twee jaar geleden al mee uit. Niet echt een verrassing, maar soit. Jean-Marie heeft van het gedefenestreerd worden immers een beroep gemaakt. Ook een verdienste op zich. Andere gedefenestreerden volgens google: Open VLD’er Karel De Gucht en VRT-journalist Sigfried Bracke.

Defenestratie is het gooien van iets of iemand uit het raam. De term kwam tot stand rondom een gebeurtenis in het Praagse burcht in het jaar 1618. Het woord stamt uit het Latijn de (van; uit) en fenestra (raam of opening).”

(Bron: Wikipedia)

Woordenschat is net zoals politiek onderhevig aan modegrillen. Het zijn ook meestal politici die in onbruik geraakte woorden een tweede leven bezorgen. Politici of journalisten. En dan is het nog maar de vraag wie er eerst was: de kip of het ei. Meestal gaat het om geschiedkundige termen of afgeleiden daarvan. Denk bijvoorbeeld nostalgisch terug aan de ‘nacht van de lange messen‘ die te pas en te onpas opduikt. Maar alles met mate, want voor clichés geldt maar één remedie: defenestratie!

Herman Schueremans noemt zijn geesteskind op Canvas ‘de top in Europa’. De blauwe rockridder op jaren kwam op de slotdag van de vierdaagse eigenlijk superlatieven te kort om zich uit te laten over Rock Werchter. Vorige week heette Glastonbury nog ‘één van de slechtst georganiseerde festivals’. Dixit de Schuer. Lees: ik doe dat veel beter. Eigen lof stinkt. De pisbakken op de wei van Werchter zijn er niks tegen. Maar ja, de kassa’s rinkelden wellicht vier dagen lang zo hard als de slee van Santa Claus, dus waar blijf je dan met je ondernemerseuforie?

Dat de toegangswegen op de openingsdag potdicht zaten lijkt dan ook niets meer dan een bijkomstigheid. Het traject Antwerpen – Werchter op een donderdagnamiddag: 6 uur. Gemiddelde snelheid: 9 km/u. File vanaf de afrit Zemst van de E19. De flikken schitterden overigens in afwezigheid. Na vijf uur kas opvreten in de auto kregen we een zakje water van de civiele bescherming. Er zat niet eens een goudvis in.

Gevolg: Dave Matthews gemist, Lily Allen gemist, Emiliana Torrini gemist, Fleet Foxes gemist, Laurent Garnier gemist… Soit, misschien is het beter te zeggen wat we niet gemist hebben: een paar nummers Placebo, Oasis, en The Prodigy. Daar betaal je dus 80 euro voor. En dan is het pompen of zuipen om die twintig vooraf bestelde drankbonnen op te krijgen. Drie dagen later nog steeds nadorst… Kan je nagaan.

Een festival organiseren, daar komt heel wat bij kijken. Dat stopt ook niet aan de uit- of ingang van het terrein. Oplossing? Gooi die campings open op woensdagavond. ‘T is een begin. Maar er is vast een goeie (commerciële) reden om dat niet te doen. De tijd waarin Werchter nog een gezellig karaktervol festival was hoort trouwens definitief tot het verleden. Het evenement is uit zijn voegen gebarsten. Te veel volk, te veel commerce, te veel dagen… Enfin, te veel dus. Werchter is uitgegroeid tot de hoogmis van (over)consumptie en commercieel gewin. Crisis? Welke crisis? Op commercieel vlak behoort RW tot de top in Europa. Daar waar Glastonbury nog steeds de stempel van een commune hippies draagt anno 2009. Het zal de nieuwe rijken worst wezen. Nieuwe rijken als Herman Schueremans.

Terwijl de zowat voltallige planeet zich over het vraagstuk Michael Jackson boog, liet vrouwenliefhebber Yves Desmet zijn licht schijnen over voortplantingsdeskundige in daad en woord Dirk Draulans.

Wat ik helemaal niet begrijp is -ik noem het één van onopgeloste mysteries in het leven- is waarom zoveel vrouwen achter Dirk Draulans lopen. I don’t get it! Zijn theorieën over het biologisch darwinisme raken kant noch wal: ik geloof niet wat hij zegt, dat mannen biologisch geprogrammeerd zijn om zoveel mogelijk kwakjes zaad in zoveel mogelijk baarmoeders te planten.

(Bron: DM, 28/06/2009)

De kracht van open source; op de eigen website blijkt Yasmine nog lang springlevend, daar waar ze op de Wiki al snel hoog in de wolken vertoeft. In snelheid gepakt dus, en in dit geval ook een beetje pijnlijk…

Update: De website is intussen aangepast, tenminste als je je cookies wist.

Hoeveel socialist zit er in Bert Anciaux? Het is een vraag die al even niet meer gesteld is. Anciaux junior, de hangjongere van de Wetstraat, zat met zijn hoofd in elk geval niet bij de scheiding van SP.a-krokodil Karel Van Miert. Eén dag na de val van Van Miert zet Bert een boom op over hoofddoeken op school. Geen woord over één van de grondleggers -vergeef me de ongelukkige woordkeuze- van de SP.a nieuwe en dus verruimde stijl. Daar heb je dan een weblog voor. Gemiste kans?

Er zijn er die pruimen plukken en van hun ladder vallen, en er zijn er die spam plukken en standhouden. Voorlopig toch. Het heeft bloed, zweet, en een punthoofd gekost, maar het feed-probleem met Google Reader zou opgelost moeten zijn. Tenminste voor dit godsvruchtig blog. Toekomstige googelaars met een gelijkaardig probleem doen er goed aan deze forumdiscussie even door te nemen, en vervolgens de jacht te openen op verdachte php-bestanden in de plugin-folders. Nog steeds problemen met de zonderzever-syndicatie? Meld ze a.u.b.

Als politieke partijen zichzelf konden klonen sloten ze een coalitie met zichzelf.

(Bron: DS online, 19/06/2009)

Er loopt blijkbaar van alles mis met één van de feeds van dit blog. Tenminste  in Google Reader of een andere online reader die gebruik maakt van dezelfde technologie. In andere RSS-lezers lijkt alles tip top. Ad Visser is er niks tegen.

1. Laat ons een feed een feed noemen: zonderzever.be/feed. Aanvankelijk verschenen alleen de permalinks, sinds gisteren krijgt u er ook gratis spam bij. Niet dat we iets tegen Bismarck en tablets hebben, maar echt informatief is zoiets niet. Laat staan de bedoeling.
2. Een andere beschibare feed (zonderzever.be/feed/rss) geeft alleen een paar zinnen weer. Mogelijk gaat het dan om datgene wat geeks, nerds, en andere twitterneuten een ‘gebroken feed’ noemen. Maar ook hier is van enige voorbedachte rade geen sprake. Een feed moet de volledige inhoud van een artikel weergeven.

De IT-knobbel van zonderzever raakt er even niet zo heel erg wijs uit. Opmerkingen, suggesties, ja zelfs oplossingen zijn te allen tijde zo welkom als een Bart Somers in café de Vettigen Beer in Elewijt dezer dagen. Nieuwe volgers worden voorlopig vriendelijk verzocht zich te abonneren d.m.v. de knop in de rechter bovenhoek, en geen Google Reader te gebruiken. Als het even kan.

Misschien heeft u het gemist, maar Verhofstadt was weer heel even premier. Gisteravond zo rond een uur of acht. En vandaag nog twee keer in de herhalingen van de herhaling van 1000 seconden. Faut le faire. Of in gewoon Vlaams: ge moet maar durven! ‘Jaja, we hebben hoog bezoek vandaag! De premier…!’, klonk het net iets te enthousiast uit de gezette lichamen van zijn gastheren. Het heeft niet eens met komkommertijd te maken. Bij de feel good-zender Vitaya is het immers het hele jaar door komkommertijd. Al kwam er hoegenaamd geen groene groente aan te pas. Een taartje van mozerella en tomaat, volkoren penne met scampi’s en anijszaadjes en als toetje mascarpone met rood fruit geflambeerd met brandy. De ‘premier’ liet het zich als een volleerd Toscaans Bourgondiër –alhoewel strak in het pak- allemaal welgevallen. Het proefkonijn werd bovendien met de nodige égards ontvangen. Toch een beetje pijnlijk, dat van die ‘premier’. Maar ook niet meer dan dat.