Big Brother keert terug, zonder privacy en mét geheimen. Productieleider reality Koen Taghon verheugt zich over het feit dat ‘mensen met een verhaal’ het huis bevolken.

“Wat voor nut had het het Big Brother-huis vol te stouwen met ééndimensionale figuren, met gasten en grieten die hun nachten doorbrengen in de discotheek en punt gedaan?” (bron: GVA, 27/02/2006)

Quote van de maand: “Ik kan mijn eigen stem niet meer uitstaan.” Dixit VTM-weerman Eddy De Mey. Een hogedrukgebied zorgt voor storingen, ‘oorsuizingen’, in het hoofd van Eddy. Dat is niet om te lachen, want Eddy IS het weer: ‘zonder weer en werk kan ik niet leven. Arbeit macht frei.’

En toch… Geef toe, de uitspraak als zou Eddy zijn eigen stem niet meer uitstaan komt niet echt als een donderslag bij heldere hemel. Het mag eerder een godswonder heten dat het zo lang geduurd heeft. Ondergetekende zal in ieder geval nooit het geluid van ochtendlijke fluimproductie en de traditionele retorische afsluiter ‘lang en dik genoeg?’ vergeten. Off the record uiteraard. Maar u kan zich nauwelijks voorstellen wat dat met een mens doet via een ISDN-lijn in een hoofdtelefoon.

Eddy, die in de wandelgangen van de Vmma vooral een reputatie heeft hoog te houden als (media)geile dekhengst die zich op een schijnbaar onbewaakt moment oraal liet bevredigen door de floormanager des huizes vreest een depressie. Eén die zich niet laat oppikken door weersatellieten. Ach Eddy toch, ‘in een ouw pan bakt ge goei worsten.’

<(bron: GVA 22/02/06)

Het Antwerpse CD&V-gemeenteraadslid Ergün Top (Turkse tsjeef als u wil) geeft rijles aan extreem-rechts, en buist het cordon sanitaire.

“In de politiek heb je drie rijvakken: het linker-, het midden- en het rechter baanvak. Als het VB op die rechter rijstrook leert rijden in plaats van op de pechstrook, dan zeg ik u: nu valt er te praten.”

(bron: Het Laatste Nieuws 21/02/06)

Het Vlaams Belang Gent voelt zich -surprise!- uitgesloten, en verstuurt een persbericht waarop in grote kapitalen volgende kop prijkt:

“CD&V is gecastreerd en Groen! heeft geen ballen.”

Wat verder in het stukje proza van fractievoorzitter Francis Van den Eynde gaat het over ‘politieke platbroekerij’ en ‘zeer weinig viriliteit’. Kortom, allemaal bijzonder flatterend en allesbehalve platvloers. Het sluitstuk van de perstekst heet dan ook ‘…gratuite beledigingen van Frank Beke’.
Kijk, zo kennen we ze weer.

Treinbestuurders in Charleroi staken. Rechtstreeks gevolg: de NMBS moet treinen in volle ochtendspits schrappen. Reactie van een geplette pendelaar -ophokplicht voor treinreizigers!- op de trein Amsterdam-Brussel die voor de gelegenheid de reizigers van de afgelaste dubbeldektrein Antwerpen-Brussel opvangt:

“Het zijn die Walen toch weer zeker?!”

Ach, de trein is altijd een beetje drummen…

Ik neem aan dat ik een ongegeneerd seksist ben als ik zeg dat sommige vrouwen de verpersoonlijking lijken van een wandelende broedmachine. Dat de wereld niet altijd zit te wachten op die nieuwe creaties, lijkt zowel de kersverse moeder als vader nauwelijks te deren. Ondertussen is het een beetje stil geworden rond het voorstel van VLD-senator Patrick Van Krunkelsven. Hoe dan ook, de ZonderZever-poll lijkt uw copuleringsdrang niet echt te temperen. Wij danken u andermaal voor de stemmen!

De nieuwe poll hoeft geen uitleg. Zonder woorden dus, al mag u er altijd een cartoon over maken.

Post Scriptum: ‘Why I Published Those Cartoons’. De uitgever van het Deense Jyllands-Posten vecht terug. (Via)

We zijn nog eens gaan stropen in het bos van de flickrs en buzznets van deze wereld. En we kwamen thuis met een politiek pamflet dat de straten van Rome siert. Bush en bin Laden broederlijk onder mekaar, wie had dat nog gedacht? Al wie niet springt, is communist! Of zoiets…

Het stond afgelopen week in een klein hoekje in een al even klein krantje: ‘Geen doe-het-zelf bij Scarlet’. Bob De Bouwer mag de kettingzaag en ander gammel materiaal weer in het berghok posteren. Klanten van telecom- en internetprovider Scarlet mogen hun apparatuur niet langer zelf installeren. Wat zegt u? U bent IT’r? Pech, u moet een beroep doen op een erkende installateur. Voorlopig komt de man of vrouw in kwestie gratis op visite, maar zoiets blijft geheid niet duren. Klant is immers al lang niet meer koning in de wondere wereld van Scarlet. Ondergetekende mocht het de voorbije weken nog eens aan den lijve ondervinden.

Het punt is dat u goed zit bij Scarlet…tot er wat misloopt. De helpdesk van het sympathieke bedrijf aan de Medialaan in Vilvoorde blijkt immers keer op keer een ware kwelling voor hart- en bloedvaten. (Een pakje rode Bastos is er niks tegen.) Laat me dat even verduidelijken aan de hand van een voorbeeld. Uit het leven gegrepen.

We bellen om 20u50; dat is 10 minuten voor sluitingstijd.. Wanneer we het obligatoire stappenplan succesvol hebben doorlopen, worden we beloond met een streepje muziek. (Het soort muziek dat de playlists van Radio Contact opluistert.) Na een minuut of 8 horen we plots de verlossende beltoon. Doch, niet voor lang. De lijn wordt abrubt verbroken. De pitbull in onszelf besluit echter terug te bellen. En met succes, want we krijgen na verloop van tijd zelfs een helpdeskfossiel van vlees en bloed aan de lijn. Niet voor lang, want het manspersoon ontbreekt ons na twee woorden. Wanneer wij ad rem, licht geprikkeld, en vooral in een vlaag van helderziendheid hetzelfde doen -’Wacht even Meneer, ik ga u even onderbreken…’- trakteert Scarlet ons op de verbreektoon! De klok sloeg immers 21u01: voor de gemiddelde deskdebiel het sein om op te krassen. Klantvriendelijkheid laat zich immers niet vatten in bytes. Resultaat: we hebben bijna een kwartier verloren aan een betaald gesprek, en blijven uiteindelijk verweesd en geschoffeerd achter.

De boodschap moge duidelijk wezen: bezint voor ge begint. Surfen ok, maar niet op uw maat. A propos, Scarlet stopt met de zelfinstallaties, omdat ze vaak de bron waren van fouten en gebreken. (sic.)

Metro, het gratis pendelkrantje dat ofwel over de NMBS of over bloggen schrijft, heeft het vandaag over euh…bloggen! Onder de kop ‘Verdien geld met je blog’ krijgt een zekere Harold Davis het woord. De bloggende Davis lult een eind weg over Google-ads, en geeft een paar sectoren aan die financieel interessant zijn om over te webloggen. En nu komt het: ‘technologie, rechtspraak, financiële analyses en seks’. Nu vraag ik u: wat hoort niet thuis in het rijtje?

Het loopvolk van de VTM-nieuwsdienst voelt zich op de spreekwoordelijke pik getrapt. Aanleiding voor de professionele verontwaardiging (het hoeven niet altijd cartoons te zijn) zijn de uitspraken van Pol Deltour, secretaris van de Vlaamse Vereniging van Beroepsjournalisten. Die had het boek van Guido Van Liefferinge kleurrijk ingeleid met volgende gevleugelde woorden:

“[...] de manier waarop het VTM-nieuws opende met de ingebruikname van Plopsaland.”

Kabouter Wauters reageert furieus:

“Waar haalt die het recht vandaan? Het was ook fout. Met Plopsaland hebben we nooit ons nieuws geopend!”

Wauters heeft gelijk. Het waren de suikerbieten van Tienen en de kolen van Klemskerke. Kijk, dat noemen we nu eens een debatteren op niveau!
Overigens, een aantal journalisten zou eraan denken zijn lidmaatschap van de VVJ op te zeggen. Dat van Plopsaland daarentegen…

(Bron: Het nieuwsblad, 15/02/06)