80.000 zielen die hun zondag opofferen voor het signaal. Want dat is het uiteindelijk. Niks meer en niks minder dan een signaal. Maar welk signaal dan wel?

De aanleiding is te tragisch voor woorden. Eén gestoorde idioot steekt een wildvreemde neer in volle avondspits in Brussel-Centraal, het walhalla van de pendelaar. Eéntje met Noord-Afrikaans bloed in zijn aderen nota bene. Niet de pendelaar, maar de messentrekker. Omdat beelden nu eenmaal niet liegen.

Valt er nog wat zinnigs te zeggen eigenlijk, of is alles al gezegd? En als alles al gezegd is, wat leren we daar dan uit? Is een mars tegen zinloos geweld niet a priori ook een beetje zinloos? Of heet het kind dan cynisme? Of is stilte het beste antwoord?