Nog even een voetbalpostje na het voetbalpotje van gisteravond. Wie les bleus op een veld ziet staan, en van een andere planeet komt, mag denken dat Frankrijk in Afrika ligt. Racistisch zegt u? Pas du tout, het mooiste voetbal op dit WK kwam van Ivoorkust en Ghana. Maar waar het om gaat is dat die Franse coach bijna geen spelers opstelt die een Franse stamboom kunnen voorleggen.

Nog erger wordt het wanneer voetballanden bepaalde spelers uit de eigen competitie naturaliseren alleen maar uit opportunistische redenen. Zowat elke ploeg telt er tegenwoordig zo ééntje in zijn rangen. Neem Saudi-Arabië met zijn Braziliaan, of onze bloedeigen Rode Duivels in lang vervlogen tijden met Josip Weber. Zelfs Italië -niet bepaald een bescheiden volkje- heeft zijn Camoranesi, een genaturaliseerde Argentijn dus.
Een kwalijke trend waarmee landen hun voetbalzwakte erkennen. Tenminste, als u het mij vraagt.

Bij De Morgen, bij rechtse rakkers beter bekend als ‘de Vlaamse Pravda’, kennen ze wat van politieke recuperatie in hun berichtgeving. Vandaag pakken Desmet & Co uit met de welluidende subkop ‘Allochtone gemeenschap tipt politie’. Da’s mooi, tenminste toch het feit dat de allochtone gemeenschap haar verantwoordelijkheid neemt.

Lees verder…

Dood en verderf in Antwerpen: het vervolg. ‘T had evengoed een kaskraker van eigen bodem kunnen zijn, met Jan Decleir in de hoofdrol. Maar helaas, ‘t is de bikkelharde tackle van de realiteit. Zonder meer donkerrood.

Drie dagen later zijn de daders, kutmarokkaantjes zo blijkt, gevat. Jammer voor het journaille dat net zijn koffers had gepakt. Er moet immers weer geanalyseerd en geopinieerd worden als ware het een Portugal-Nederland. Of we daar veel wijzer van worden, en of het überhaupt wat help met het oog op de verre en minder verre -volgende maand de supermarktmoord?- toekomst, is een andere vraag. Het tragische einde van de moedige Guido De Moor knuppelt ook ons langzaam maar zeker een beetje dood. Tot er niks meer overblijft om te voelen, behalve de onverschilligheid. Misschien schuilt daarin nog het grootste gevaar; dat we op een dag niet meer opkijken van een dooie meer of minder in onze voortuin. Net zoals we ook onverstoord pinda’s blijven doorslikken bij het bekijken van de zoveelste genocide in het 7 uur-journaal.

Lees verder…

Wat zijn die kezen stil. Geen fouter vermaak dan leedvermaak, maar de collectieve vlaag van zinsverbijstering die onze Noorderburen de afgelopen weken trof begon zelfs ons -als supporter van de Groot-Nederlandse gedachte- deftig de keel uit te hangen. Tijd dus voor wat realisme: het Nederlandse elftal speelde middelmatig en allesbehalve oogstrelend voetbal op het WK 2006. We willen nog net niet van klompenvoetbal gewagen, maar een plaats in de kwartfinale ware hoe dan ook niks minder dan een stunt geweest. Misschien kunnen onze Nederlandse voetbalvrienden eens zélf aan de slag. En de Vrouwen voor een voetbalvrij Nederland, die houden toch gewoon een feestje?

Er komt een kink in de reeds geknapte kabel (cfr. 2003) voor de Rock Werchter-reiziger. Treinbestuurders van de immer betrouwbare vervoersmaatschappij NMBS overwegen nog eens te staken, en wel op 29 juni. En daarom startte ene Bart Gabriëls ook nog eens een petitie op het net. L’histoire se répète. Zo’n streepje Frans op zijn tijd kan nooit kwaad, al is het maar omdat vooral onze Waalse broeders-machinisten zich geroepen voelen om stoom af te laten. Bij deze: go Bart, go! Desnoods met de trein. Tekenen is zelfs voor de rockleek een must om aan te tonen dat we het geklungel en de hemeltergende acties van het spoor niet langer dulden. A propos, zelfs Tom Boonen uit Bazel staat op de lijst, al valt het enigszins te betwijfelen of het om de échte gaat. Die draait immers zijn hand niet om voor een omloopje Bazel-Werchter-Bazel.

De NMBS-top, of liever de bevoegde minister/staatssecretaris, blijft intussen niet wachten op de volgende trein. De spoormaatschappij werkt aan een compensatieregeling voor vertragingen. Verwacht je niet aan een blowjob van een bevallige conductrice, maar aan een zak geld. Of liever, aan een aalmoes. En aan een hoop papierwerk. Want laat ons eerlijk zijn, er zijn leuker bezigheden dan zo’n draaiboek bij te houden. Al moet je natuurlijk wel wàt om de tijd te doden wanneer je daar wortel staat te schieten op een perron ergens ten lande.

Tot spijt van VRT-nijd: KanaalTwee en VT4 vergrijpen zich al twee weken aan het WK voetbal 2006. (Wiki) Iets wat al lang voor het eigenlijke moment suprême niet meteen op Braziliaans tromgeroffel onthaald werd. Geen betere voetbalverslaggeving dan die van het huis van vertrouwen toch? Of moeten we onze mening herzien? De kwartfinales lonken. Tijd om de balans van het Vlaamse tv-WK op te maken.

KanaalTwee mocht vorige week vrijdag de aftrap geven. Het commentaar van de VTM-sportredactie klonk als vanouds aanvaardbaar, maar ook steriel. En zo’n Dirk Deferme klinkt gewoon als een machoïde leraar lichamelijke opvoeding. Niet meteen een prettige associatie in ons geval. Nee, dan liever het oneindig veel sappiger commentaar van Frank Raes en Co. Dat waren nog eens tijden! Maar we zitten in 2006, het jaar waarin we op KanaalTwee vooral een hoop small- en sextalk incasseren die nog weinig met het voetbal an sich te maken heeft. Voor het dieptepunt van de eerste week WK-tv tekende vaginamonoloog Ann Nelissen die op een onbewaakt moment in een schaterlach uitbarstte, nadat presentator Robin Janssens gast/keeper Geert De Vlieger aan de tand voelde over een speler ‘die niet echt aan zijn trekken kwam’. De dubbelzinnigheid was nog maar amper afgekoeld, of je zag als geduldige voetbalfan al een andere flauwe billenkletser komen aanwaaien. Je zag Devliegher, die zijn sérieux overigens waardig behield en zich niet uit zijn lood liet slaan, zo denken ‘wat doe ik hier eigenlijk?’.

Lees verder…

De gemeenteraadsverkiezingen naderen met rasseschreden en dat zullen we geweten hebben. ‘T is uiteraard vooral zaak om zoveel mogelijk op te vallen, en dat doe je dan als ambitieus stemmenkanon door zo origineel mogelijk uit de hoek te komen. Bij de VLD zijn ze daar goed in. Hieronder maakt u alvast kennis met een staaltje bourgondische campagnevoering.

Een andere manier om goedkoop op te vallen is het internet. Je lanceert gewoon een nieuwe website. Kijk, de Gentse schepen Sas Van Rouveroij vat de koe bij de horens. En ach, weet hij veel dat politici misschien niet mogen podcasten volgens de letter van de wet. Die scheiding der machten dient toch nog ergens voor.

U vraagt, Nihoul antwoordt. Michel Nihoul, BV dankzij de Dutroux-affaire en auteur van dubieuze zaakjes die het daglicht niet mochten zien, heeft nu een website. De man kwam eind april vrij, en blijkt strijdvaardiger dan ooit. “Comment cet homme ne s’est-il pas suicidé?” “Comment fait-il pour vivre normalement?” De toon is gezet. En wat meer is, onze goede vriend Nihoul belooft iedereen persoonlijk te antwoorden! Nog even hij stelt zich kandidaat voor de Nobelprijs.

De voetbalgoden mogen weten met welk virus ze zitten opgescheept bij Cultuurnet Vlaanderen.

Tenzij het hier een grap van bedenkelijk allooi betreft, is zo’n onvrijwillige spamaanval uit de culturele sector nogal frappant. Al kan je in het beste geval natuurlijk ook spam als een ondergewaardeerde kunstvorm bekijken. Hoe dan ook, de url werkt niet op dit ogenblik.

Voor alle duidelijkheid: het WK vindt wel degelijk plaats. Vraag het maar aan de Rode Duivels.

Update: De link werkt weer. ‘T is geen spam, maar een cultureel tegenoffensief met de voor-mij-geen-WK-kalender, en de universele TV-uitzapper. Redelijk misdadig als u het ons vraagt.

Media Morgen? Veel geblaat en weinig wol. Mogen we dat zeggen? Wanneer je de 30 vragen hebt geësemest, ontvang je zo’n Media Morgen-sms die je vertelt in welke twee vakjes je thuishoort. (Prikkels & Avontuur/Dromen & Ontspanning!) Als klap op de vuurpijl komt zo’n professor in de VRT-studio nog even vertellen dat we eigenlijk allemaal de verschillende mediaprofielen in onszelf meedragen, die zich manifesteren afhankelijk van onze stemming. Tja, daar waren we zelf nooit achter gekomen. Maar goed, ‘t is zondagavond en dan kiezen we al gauw voor een portie ontspanning. ‘De grote zap voorwaarts’ bleek in het beste geval een goed excuus om niet aan het zappen te slaan. Voouit of achteruit.