Nu zondag is V-day, met de v van verdraagzaamheid en niet van Vlaams Belang. De 0110-concerten lijken, als je sommige media gelooft, nu al af te stevenen op een onverdeeld succes. Verdraagzaamheid hier, verdraagzaamheid daar, verdraagzaamheid overal. Hopelijk komt de verdraagzaamheid u niet stilaan even hard de strot uit als de mate waarmee ze er eerder is ingeramd. Er valt wat te zeggen voor mate(n). Meer is niet altijd méér. Koffie met te veel melk, is koffie verkeerd. Noem het gerust onverdraagzaamheid tegenover een overdosis verdraagzaamheid.

Lees verder…

En nog een foutje, maar dan op de site van 0110. Moet er nog een eindredacteur zijn, of zijn we nu onverdraagzaam?

Geen idee wat ze bij de webredactie van De Standaard in de koffie lepelen, maar het moet iets strafs zijn. Zonder woorden…

Groter beeld

Wie gekheid zaait, zal dwaasheid oogsten zegt een oud spreekwoord. Politici durven zich al eens onsterfelijk belachelijk maken in de waan dat ze zo stemmen oogsten. Maar ondertussen hebben we toch goed gelachen met het verkiezingssongfestival. Onze tips: ‘De partij van uw hart’ van CD&V-kandidaat Jaen-Paul Vermeire uit Laarne of all places. De arme man klinkt een beetje als de jonge Paul Severs met tepelklem in de schaamstreek. Al kan ‘Lebbeke boven, hop hop hop (met de VLD aan de top)’ van VLD-kandidate Eddy Aelbrecht ook hoge ogen gooien wat ons betreft.

Vlaanderen is nu ook een merk met een logo. De Vlaamse reclamepaus Noël Slangen temt de alternatieve leeuw maar wat graag.

“Het logo is te druk, zeker als het gebruikt wordt in combinatie met andere logo’s.”

“Die stijve marcherende leeuw kan voor een Amerikaan evengoed het logo zijn van een wapenbedrijf.”

“De checklist die professionals gebruiken bij het ontwerpen van logo’s en slogans is gewoon niet gecontroleerd.”

(Bron: Het Nieuwsblad, 27/09/06)

Soms, tijdens het zappen in onze luie zetel bijvoorbeeld, worden we wel eens weggeblazen als een niets vermoedende mus door een explosieve straalmotor. De zapper bleef steken op Nederland 1, alwaar zich een interessante en vooral recht-voor-de-raapse en desgevallend oerhollandse discussie voltrok aan de spreektafel van Pauw & Witteman. Onderwerp van de controverse heette de nieuwe Lijst 5 Fortuyn: opvolger (bis) van de fortuinlijk gebuisde LPF. Ene Olaf Stüger, zelfverklaarde reïncarnatie van wijlen Pim Fortuyn, is boegbeeld. Stüger heeft de looks van een stofzuigerverkoper. Eéntje die toestellen van 5.000 euro verkoopt aan oude vrouwtjes in welstellende villawijken. Lijst 5 Fortuyn belooft de ideeën van het oude charismatische opperhoofd alsnog op de politieke agenda te plaatsen. Een soort coverband dus, maar dan op de kieslijst i.p.v. in een oud rokerig zaaltje. Cabaretier Theo Maassen smijt ‘m snedig een koppel hete kroketten in het gezicht. Figuurlijk dan toch. ‘Maar ik wil weten wat jouw standpunten en ideeën zijn, die van Fortuyn kennen we al.’ ‘Ach, dit is gewoon plat opportunisme. Je bent toch gewoon zo’n mannetje dat wil teren op het succes van Fortuyn.’ We hadden het niet beter kunnen verwoorden.

Lees verder…

Vlaams Minister voor Cultuur Bert Anciaux mocht zijn onderbroeken lange tijd zelf wassen, want vrouwlief Damienne trok naar Afrika voor Stanley’s Route: het kleine broertje onder de survivalsoaps dat vanavond zijn vuurdoop beleeft. Het ontlokte haar volgende gevleugelde woorden:

“Alle politici en journalisten zouden een keer naar hier moeten komen om te leren relativeren. Een Stanley’s route met de Vlaamse regering, dat zou wat zijn.”

Leterme die een geitje moet slachten, of Bourgeois die een haan de kop afhakt: we moeten het nog zien gebeuren. En liefst in prime time.

Nog snel ééntje over Groen! naar aanleiding van deze -al zeggen we het zelf- weinig sympathieke post over de gecontesteerde populariteit (of het gebrek eraan) van de groene burgemeester Ingrid Pira van Mortsel. We vroegen een second opinion over de zogenaamde vuilbekkerij van oppositiepartij VLD. We kregen een uitgebreide repliek van de Mortselse VLD-fractieleider Robin Libert die we u niet willen onthouden. Bij deze: als ongevraagd recht van antwoord of desgevallend gunst van antwoord, zeg maar. En vooral niet om het grote gelijk te halen. Dat haalt u dan maar in de commentaren. Wij zoeken een weekje andere oorden op. Daar waar het gras groen en het meer blauw zien.

(En voor u verder klikt toch even fijn opmerken dat we in onze vraag aan de VLD-politicus eerlijk hebben gemeld geen VLD-kiezer te zijn. Hetgeen dus ook klopt als een bus.)

Lees verder…

‘T is godgeklaagd. Bij Groen! -wie roept daar in ons oor?- hebben ze niet alleen groene vingers maar ook lange tenen. Al willen we daarom nog niet gezegd hebben ze ook altijd ongelijk hebben.

• Vandelanotte zou zich zoals zijn partijgenoot Patrick Janssens -Patrick voor de vrienden-Sinjoren- beter gedeisd houden op de vooravond van een mogelijk nieuwe zwarte zondag (bis). Verdeeldheid op ‘t schoon verdiep kunnen we nu wel missen als kiespijn. Sinds het blauwtje dat voormalig SP.a-voorzitter Steve Stevaert opliep in zijn vrijage van de groenen blijft er wat rancune sudderen, zo lijkt het. Waar is de tijd gebeleven dat een groene eigenlijk een rooie was die nog niet rijp is?
• Mortsel -’ een stad vooruit’- nam een stap achteruit in het VRT-programma ‘Zeg nu zelf‘. Fictie of een gebrek aan research en journalistieke sérieux? ‘Eénzijdige berichtgeving‘ fulmineren Pira & Co. Treffend, dat kregen we hier onlangs ook op ons brood op dit onbeduidende weblog.

Over 9/11 is al genoeg geschreven. We doen het met een foto, niet gespeend van enige symboliek.