Soms, tijdens het zappen in onze luie zetel bijvoorbeeld, worden we wel eens weggeblazen als een niets vermoedende mus door een explosieve straalmotor. De zapper bleef steken op Nederland 1, alwaar zich een interessante en vooral recht-voor-de-raapse en desgevallend oerhollandse discussie voltrok aan de spreektafel van Pauw & Witteman. Onderwerp van de controverse heette de nieuwe Lijst 5 Fortuyn: opvolger (bis) van de fortuinlijk gebuisde LPF. Ene Olaf Stüger, zelfverklaarde reïncarnatie van wijlen Pim Fortuyn, is boegbeeld. Stüger heeft de looks van een stofzuigerverkoper. Eéntje die toestellen van 5.000 euro verkoopt aan oude vrouwtjes in welstellende villawijken. Lijst 5 Fortuyn belooft de ideeën van het oude charismatische opperhoofd alsnog op de politieke agenda te plaatsen. Een soort coverband dus, maar dan op de kieslijst i.p.v. in een oud rokerig zaaltje. Cabaretier Theo Maassen smijt ‘m snedig een koppel hete kroketten in het gezicht. Figuurlijk dan toch. ‘Maar ik wil weten wat jouw standpunten en ideeën zijn, die van Fortuyn kennen we al.’ ‘Ach, dit is gewoon plat opportunisme. Je bent toch gewoon zo’n mannetje dat wil teren op het succes van Fortuyn.’ We hadden het niet beter kunnen verwoorden.

In een campagnespot (video), springt Stüger na een salvo schoten uit een vliegmachien. Broer Marten Fortuyn reageert terecht furieus via de telefoon. Stüger kijkt intussen almaar stugger, weet zich geen houding te geven (tenzij die van een stofzuigerverkoper die lastige vragen krijgt van oude vrouwtjes), en probeert van onderwerp te veranderen. De schaamte voorbij. Politiek in Nederland lijkt meer nog dan in ons land platte marketing waarbij het doel de middelen heiligt, in het zog van de States.