Het gaat niet goed met het vaderlands voetbal. Van een understatement gesproken. En counter dat maar eens! Nu geeft ook Dexia na jarenlange trouwe dienst een rode kaart aan de voetbalbond. De beslissing is officieel slechts gedeeltelijk ingegeven door de slechte prestaties, maar wij weten wel beter. En laten we voor die hoogbejaarden van de bond maar hopen dat ze aan pensioensparen doen. Bij Dexia, of een andere bank.

De Rode Duivels begot; tricolore trots in bange Belgische dagen. Waar zijn de tijden van het Kampfschwein? Altijd goed voor een potje potig voetbal. Zet anno 2006 het nationale elftal op een voetbalveld en België barst. Tot spijt van wie het benijdt, maar een andere conclusie is er niet.

Maar wanhoop niet, want het meest geheime wapen van Vereycken & Co is al die tijd in de kleedkamer gebleven. In feite is het geheime wapen van de Rode Duivels zo geheim dat ze het zelf vergeten zijn. Voorlopig.

(Bron: De Standaard, 17/11/06)

Post Scriptum: De site van Nike: wél in het Frans en in het Pools, maar niet in het Nederlands!

‘Al Jazeera is de reclamecampagne van Bin Laden’, orakelde ene Luk Van der Keelen ooit in het kielzog van een andere grotbewoner. Dat belooft voor de chef van de blauwe krant. Het laatste nieuws bestaat er immers uit dat de Arabische nieuwszender vandaag ook de blijde boodschap verkondigt in het Engels. Kunnen we eindelijk meelachen, zoals dat niet echt lukte bij de tiende verjaardag van de Arabische versie.

Sterk werk, die nieuwe Oxfam-campagne! Limburgs gouverneur Steve Stevaert kreeg aanvankelijk een mijter op het hoofd, maar uiteindelijk is het maar zwarte Piet geworden. (En als u dat niet gelooft, maken we u wel wat anders wijs.) Ach, altijd al gedacht dat Limburg in Afrika ligt…

Lees verder…

Uitsmijter in Koppen donderdagavond jongstleden: iets over weblogs. (Video) Drie zelfs, maar van een heilige vuldigheid geen spoor te bekennen. Bloggen in Koppen: dat kunnen we niet zomaar laten passeren. Voor wie het gemist heeft, de cast:

1. Een vrouwspersoon dat een nieuw mensje op aarde én op het internet werpt. Voor de liefhebbers en/of voyeurs. Kortom, een mix van narcisme, exhibitionisme, en verveling. Een trend die al langer merkbaar is op dat andere scherm in uw huiskamer.
2. Een trio dertigers dat krampachtig probeert jong en studentikoos te blijven, althans voor een camera. Zoals zo vaak het geval is bij de auteurs van weblogs primeren de bezoekersaantallen als waren het betalende klanten bij een raamprostituee. Met de nadruk op ‘betalende’, want waar een opportuniteit is is geld. Potentiële sponsors wakker maken; dat is waar het de nuchtere vrienden om te doen is.
3. Kloeke senior-huisvrouw geeft kooktips op haar weblog. Omdat een boek niet meer zo modern is. Zo had de dochter des huizes het ooit aan de vrouw gebracht. Ze zullen het graag horen op de Boekenbeurs, maar het zal Jenthe worst wezen. Dikke of dunne, gebakken in boter of olijfolie. Ach, baat het niet dan schaadt het niet. Het gaat tenminste nog ergens over. Best handig én goedkoop ook, zo’n culinair weblog. Maar nu gaan we afronden, want de soepvleesfricassee eist onze aandacht op.

Het op één na grootste taboe in le plat pays -geld spant de kroon- blijft uw politieke voorkeur. Interpelleer uw baas op een witte maandag over zijn stemgedrag, en de kans bestaat dat u een schaapachtige grijns in de plaats krijgt. Niet zelden blijven partijstemmen goed bewaarde geheimen onder familie en vrienden. In de V.S. kennen ze dat soort misplaatste gereserveerdheid niet. Integendeel, sommigen gooien in hun enthousiasme zelfs een kieskiekje op het net. Of dat te maken heeft met de tweeledigheid van het politieke bestel aldaar -democraat of republikein?- dan wel met de volksaard laten we even in het midden.

Soms overtreft de werkelijkheid de fictie. In Antwerpen verschijnt morgen een heet baasje voor de rechter omwille van vermeende bestialiteiten. Dierenrechtenorganisatie Gaia speelt de gebeten hond; ‘Honden zijn geen seksobjecten’. Goed dat u het zegt, Meneer Vandenbosch. We wilden ons net aan de Golden Retriever van de buren vergrijpen. (Misschien een (vette) kluif voor de Antwerpse Schepen van Dierenwelzijn Luc Bungeneers?) En dat het Gaia menens is, blijkt uit onderstaand persbericht. (volledig doc.)

Lees verder…

Mop van de week: Koen Fillet ziet af…van marathon. Figuurlijk dus, want ‘Mijn linkerknie is naar de knoppen.’ De mop bestaat eruit dat Fillet dat al weken wist, maar ondertussen her en der een toneeltje ging opvoeren in ware Al-Fayed-stijl. En gelachen dat we hebben! Echt een dijenkletser van formaat. Lang geleden ook dat we ons nog zo hadden laten vangen. Fillet had ons allemaal goed liggen.

Nu zijn we hier de eerste om begrip te tonen voor Fillet’s beslissing om niet mee te lopen in New York -zelf al vijf weken revaliderend van een linker knieblessure genre ‘fractuur Tibia-plateau’- maar het niveau van Fillet’s schertsvertoning lijkt hoogst bedenkelijk. Toegegeven, op vraag van de werkgever houden ook wij wel eens de lippen stijf op mekaar. Edoch, als excuus klinkt zoiets nogal flauw. Fillet, voor zover ons bekend, is een boom van een volwassen vent. Kortom, Fillet: neem uw verantwoordelijkheid en fret de bonen! Ook schrijnend om vast te stellen: blijkbaar houdt de VRT haar kijk- en luistervee voor idioten. Het kan tellen kwa (geloof)waardigheid. En mocht Fillet ooit stofzuigers gaan verkopen op de markt: van dien boer geen eieren. Filet pur? Zelfs niet van een manke klomp spekvet!

VB-cynica Marie-Rose Morel mocht afgelopen vrijdag haar als vanouds bittere gal spuwen over haar politieke carrière in en buiten Schoten. Dat zoiets resulteert in een paginalange klaagzang, hoeft niemand te verbazen. En toch, ‘t is niet al fout wat klinkt. Als datgene wat Morel hieronder verkondingt strookt met de werkelijkheid, zegt dat vooral iets over het gebrek aan maturiteit van onze openbare zender.

“Een team van het actualiteitenprogramma Nova, dat een reportage over mij maakte, vond het ongehoord dat een schminkster van de VRT weigerde mij op te maken voor een interview in Terzake. In Nederland is zo iemand haar job kwijt.”

(Bron: GVA, 03/11/06)

Bart Somers, de Monchichi van de Wetstraat, over ‘zijn’ partij:

“Wij zijn de enige progressieve partij. Progressief is iets anders dan links of rechts. Die begrippen zijn trouwens meer voor aardrijkskundigen dan voor politici.”

(Bron: De Standaard, 04/11/06)

Sinds kort weer helemaal terug van weggeweest op de politieke agenda: het milieu. Het was lang geleden dat het nog zo vijf voor twaalf was geweest als de laatste weken. Kranten en duidingsprogramma’s slaan ons om de oren met broeikasgassen en Kyotonormen als waren het dansende, zingende, of -binnenkort misschien?- copulerende BV’s op een gemiddelde Vlaamse TV-avond. Een overijverige huisvrouw -ze bestaan nog!- haalde al haar overredingskracht van stal, en lokte een bijna voltallige kudde politici naar een cinemazaal. Benieuwd of Al Gore’s Inconvenient Truth (’Apocalypse now’ was niet meer vrij) ook nog nazindert op de VN-milieutop morgen (06/11/06) in Nairobi. Kortom, het milieu is hot, zo hot zelfs dat de ijskappen ervan gaan smelten. Het noopt ons tot een nieuwe vraagstelling in een al even nieuwe poll: ‘Wat is belangrijker: milieu of economie?’ Want hoe je ‘t ook draait of keert: uiteindelijk draait zowat elk debat over milieunormen uit op dàt dilemma. Een kwestie van de juiste keuze te maken dus: geen schoner milieu zonder economisch offer. Of geen luxe/overconsumptie zonder transport. Maar de opwarming van de aarde kent ook haar prijs. Vijf triljoen euro volgens de Britse regeringsadviseur Nicholas Stern. Op zijn minst een gat in de wereldbegroting. Het schetst alvast een goed beeld van de verhoudingen. Nuanceren of een gezonde boom opzetten over hét thema van de 2006 kan u nog altijd in de commentaren. En ondertussen kan u natuurlijk alvast zélf proberen eigenhandig dat gat te dichten.

Lees verder…