Het nakende einde van het kalenderjaar 2006 inspireert sommigen tot het bijna boekhoudkundige bijeenharken van eindeloze lijstjes of een al dan niet nostalgisch terugblikken. Wij houden het liever bij een beeld dat -o cliché!- alweer meer zegt dan duizend woorden. Duistere kunst uit de straten van het zonnige Honolulu, Hawaï. (Gejat van Flickr.)

Heden slechte reclame voor dit eigenste log, maar zelfrelativering is het begin van een nieuwe blogosfeer. Cabaretier en kersvers BV van 2006 Wim Helsen;

“Ik vind het belang van actualiteit behoorlijk overroepen. Natuurlijk is er vandaag weer ergens een bom ontploft, maar dat valt altijd lichter uit dan je persoonlijke, vaak triviale beslommeringen zoals je zoon die gepest wordt op school of de ruzie die je die dag met je baas hebt gemaakt.”

(Bron: De Morgen, 23/12/2006)

VTM-hoofdredacteur Stef Wauters -aka. de geile nieuwskabouter- op de vraag welk televisiebulletin nu eigenlijk het beste is; dat van de VRT of dan van de VTM?

“VRT brengt het beste journaal, en VTM het beste nieuws.”

(Bron: Music for Life/StuBru, 22/12/2006, 7.30u)

Kan tellen kwa diplomatisch antwoord.

De Music for Life-actie van Studio Brussel slaat in als een bom. De respons overtreft engiszins de capaciteit. Vanmiddag moest de website/het weblog van StuBru eraan geloven. Heel even maar kregen we volgende boodschap te zien.

Nooit gedacht dat onze openbare zender een gratis open source-toepassing zou gebruiken. Al kunnen we dat alleen maar toejuichen in het licht van de besparingen.

Ze noemen ons wel eens een cynicus. Maar zoals de fictie de realiteit wel eens overtreft, overbluft de verbijstering het begrip bij momenten. Enkele voorbeelden.

1) Bij Volkswagen Vorst vriest het jobs en regent het afscheidspremies. Eerst schreeuwt de arbeider/bond moord en brand omwille van het onrecht dat ‘m wordt aangedaan. Wat later staat datzelfde gedreven werkpaard in de rij aan te schuiven voor een zak geld in ruil voor zijn job. Want de kerstman blijkt erg vrijgevig dit jaar. Nog later blijkt dat de bonden nog een bonus van 10.000 euro eisen van het VW-patronaat. Goed geprobeerd, maar ook niet meer dan dat.
Geef de arbeider een vinger, en hij wil een arm. Het socialisme anno 2006 heeft nog weinig te maken met dat van 50 jaar geleden, en valt in de praktijk te herleiden tot salonsocialisme. De arbeider kiest geld voor zijn eieren. Of een nieuwe homecinema, familiewagen met zevendertig opties, volautomatische keukenrobot, en satijnen kerstman. De eindeloze hebzucht en het kapitalisme hebben het pleit gewonnen. Dat kapitalisme heeft zich schijnbaar geruisloos een weg gebaand in de hersenpan van Jan modaal, zeg maar de arbeider in de fabriek of -waarom ook niet- op straat. Het socialisme dat de vakbonden vandaag vertegenwoordigen is niet meer dan een dekmantel voor plat opportunisme en egoïsme. En laat onze empathie nu net stoppen waar de hypocrisie een aanvang neemt.

2) Bij de VRT -en dus ook bij de RTBF- pronken ze nu met een verlichte toren. Alle kleuren van de regenboog moeten het huis nog meer vertrouwen geven. En zoiets is dan meteen een hoofdpunt in het nieuws, zelfs op de radio. Tot daar aan toe, maar moesten we nu niet net allemaal de knip leggen in ons energieverbruik, niet in het minst in Brussel? En moesten ze bij de VRT niet net 18,2 miljoen uit het budget knippen?

Helmut Lotti goes kritisch. De Gentse zanglijster speelde in 2006 een hoofdrol, tegen wil en dank weliswaar. Niet zozeer ’s mans zevenendertigste muzikale metamorfose dan wel de 0110-sage leverde ‘m immers een plek op in de top 100 van Belgen van 2006 van de krant Het Laatste Nieuws. Een geschikte kop lijkt ons alvast ‘Crooner slaat nagels met koppen’.

“Ik wilde een maatschappelijk statement maken, geen politiek. Voor mij gaat het niet over Vlaams Belang, maar over onverdraagzaamheid in de maatschappij. Mensen die zaniken omdat op restaurant iemand een sigaret opsteekt, mensen die klagen omdat de buren eens een feestje geven. Dat toenemend extremisme bij de mensen, zowel bij links als bij rechts, vind ik nogal verontrustend. De media dragen daar de grootste verantwoordelijkheid in. Extreme zaken ontstaan doordat er zo weinig genuanceerd over wordt gesproken. Nuance is niet tof, niet flitsend, dat verkoopt niet.”

(Bron: HLN, 18/12/2006)

De ene Q is de andere niet. De rechtse kent u, de linkse eet u. Misschien. U mag zelf beslissen welke kuu het beste is voor u.

Vlaanderen was heel even onafhankelijk. Heel even maar, tot de RTBF er zélf weer een deelstaat van België van maakte en de in bastaardvlaams ‘ticker’ heruitvond. ‘Ceci est une fiction’ luidde het, maar de realiteit zou in de daarop volgende uren enigszins veranderen. Sommigen belden ongelovig de openbare zender om één en ander te verifiëren. Begrijpelijk. Anderen repten zich als een wanhopige dwaas waarvan het referentiekader even zoek is de straat op, gewapend met tricolore en Brabançonne. (Waarom bestaat daar eigenlijk geen Nederlands woord voor?) Minder begrijpelijk. En dan zijn er nog de makers-medeplichtigen; de lachende derde. Voor heel even toch, want ‘het was maar om een debat op gang te trekken’. De gemiddelde Waal is zoals bekend dan ook een beetje lui, moeten ze daar op de Boulevard Reyers gedacht hebben.

Lees verder…

‘Geschapen voor de journalistiek.’ Het zou de zelfbevlekte leuze van het Vlaamse blogmos kunnen wezen, maar het gaat wel degelijk om de talentenjacht van ’s lands meest gerenommeerde persagenschap Belga. We zijn de website al een tijdje met argusogen aan het volgen, want er is geen goud zonder schuim. Enkele overpijnzingen.

• Is het niet vreemd dat Belga, toch een nationale rots in de journalistieke branding, geen volk vindt op min of meer spontane wijze? Of vinden ze daar gewoon geen volk dat de verwachtingen kan inlossen? Want dat er vitale jongens en meisjes blijven bestaan die er ook nog hun brood mee willen verdienen lijdt geen twijfel. Al lijkt ook die zekerheid stilaan gesneden voer voor de varkens. Veeleer een verhaal van veel genodigden en weinig gegadigden dus. Tenminste, dat is ons besluit na het doorworstelen van de inzendingen. Nieuws lezen is een vak apart dat je niet op school leert. In het beste geval hoor je mensen die duidelijk niet aan hun proefstuk toe zijn. In het iets minder beste geval hoor je stemmen met potentieel, d.w.z. na een snelcurusus dictie en logopedie. Maar al te vaak klinken de ambitieuze jonkies als werden ze zonet van de akker geplukt, de riek nog net op tijd in de mesthoop geplant. Maar laat ons een kat een kat noemen: meer dan waarschijnlijk gaat het om niets meer dan een reclamecampagne verpakt als vacature/wedstrijd. Grootscheeps, dat zeker, want we willen niet eens weten hoeveel vakensstallen zo’n paginagrote krantenpagina kost.
• Over de vorm: de koorknaap met nerdlook die poseert op de foto strekt niet meteen tot aanbeveling. Het moge duidelijk wezen dat de gemiddelde journalist een verre nazaat is van Dumbo.
• De prijs, een stage bij Belga, lijkt nogal zuinigjes. Dat had minstens een volwaardig contract mogen zijn. Op deze manier krijg je nog de indruk dat werken bij Belga een hemelse ervaring is. Iets wat ons uit goede bron ten stelligste is ontkend, maar dat geheel terzijde.

Update: De service van het Belga Audio-nieuws lijkt ook almaar vaker op een uitzending van de RTBF. Vanavond luidde het op verschillende private lokale radio’s verkeerdelijk als volgt: “[...] en dan nu het Q-weerbericht” (Auteur: Piet Deslé.)

Waar boskabouters zoal uithangen is bekend. Waar Dedecker uithangt, is dat minder.

“Ik trek me terug onder mijn kerstboom om na te denken.”

(Bron: GVA, 11/11/06)

Schrik dus niet wanneer u binnenkort een Dedecker onder de kerstboom vindt. En denk eraan; een gegeven paard…