De productiviteit op dit weblog ligt tegenwoordig zo laag als die van journaliste Phara De Aguirre. We mochten haar vandaag interviewen, en het bleek een lieve madam. (Al denkt Hugo Coveliers daar mogelijk anders over.) Eéntje voor de fans dus:

“Mijn buitenkant ziet er hoe langer hoe beter uit, maar mijn energie is nog niet helemaal in orde.”

Bijzondere gast vanmorgen in Wilde Geruchten op Radio 1: Abou Jahjah. Aanleiding is Jajhah’s dagboek Beirout-Brussel; een citytrip dus, want ook verzetstrijders verdienen van tijd tot tijd wat vakantie. De bloggende Koen Fillet merkte al gauw op ‘dat er natuurlijk weer verontwaardigde luisteraars mailen, omdat we hem een forum geven‘. Tja, vindt je’t raar dan? De Vlaamse vleugel van de Hezbollah -althans in ’s mans eigen natte dromen- kreeg niet alleen een forum, maar ook een propagandakanaal tout court. Opvallend afwezig waren de kritische vragen van Fillet. Jahjah mocht ongebreideld de stoere heroïsche vrijheidsstrijder uithangen, en deed alle moeite van de wereld om zijn reputatie van salonmilitant te torpederen. ‘Heeft u ooit iemand gedood‘, gooide Fillet ‘m gefascineerd voor de voeten. Waarop Jahjah geheimzinnig de kerk -of moskee- in het midden hield. In het heetst van de strijd is het immers moeilijk lijken tellen. De bloedtheorie telt bovendien alleen de nog resterende onzuiverheden. Nu weten we allemaal al langer dat Jahjah gewoon onder mama’s rok zat te schuilen. Het stond destijds uitgebreid in alle kranten, maar dat lijkt Jahjah niet te deren. En ook Fillet hield het liever bij een promopraatje, of valt de moederroddel ook onder de noemer ‘wilde geruchten’?

Vrouwen bloot, handel dood, zegt een oud Vlaams spreekwoord. Maar bij de stad Brussel hebben ze daar wat op gevonden. Met veel trompetgeschal en een beetje gevoel voor morbide humor nodigen ze ons uit op een feestelijk gebeuren.

Lees verder…

In het Laatste Nieuws (editie Kortrijk-Waregem-Ieper) lezen we;

“In de Veldstraat werd afgelopen zaterdag Yump, het eerste christelijke jeugdhuis van Kortrijk, geopend. Elke maand vinden er in een grote zaal jeugdmissen plaats. «Een noodzaak omdat de Evangelische kerk in Kuurne, waar tot 200 jongeren opdagen, met plaatsgebrek kampt», zegt Tijl Bogaerts (32) uit Kuurne, voorzitter van Yump. «Iedereen is welkom. Ook holebi’s, al heeft God het niet zo bedoeld.” Peter LANSSENS

De geinterviewde heeft het wellicht niet zo bedoeld, maar erg verstandig is zo’n kwinkslag niet in politiek-correcte tijden.

Marc Van Peel, de éminence grise van Antwerpen Linker Oever, corrigeert één en ander in een filosofische bui.

“De waarheid is dat ik een realist ben. En ik ga inderdaad niet mee in de voor de hand liggende, politiek correcte praatjes. Dat volstaat in dit land om een cynicus te worden genoemd. Ik ben dat niet. Een cynicus is iemand die alle waarden overboord heeft gegooid, mensen en dingen misprijst, die alles even belangrijk of onbelangrijk vindt. Ik rammel er wel eens graag mee, maar ik ben geen misantroop. Een woord -ik denk van Cicero- dat ik tot het mijne heb gemaakt is: ‘Het betere is de vijand van het goede.’”

(Bron: HNB Editie Antwerpen, 07/04/07)

Het lijkt misschien een gek idee, maar waarom zouden we niet een dag van de verontwaardiging inlassen? Nuance: dag van de georchestreerde en mediatieke verontwaardiging. Eén keer per jaar. Dan hebben we dat ook meteen gehad.

Het zou een dag kunnen zijn waarop een Beverse doelman op rust de laatste fractie IQ die ‘m nog rest in prime time uit de sloffen schopt. Recht in de kakker van een zwartzak. Want in die fijnzinnige bewoordingen dien je je uit te drukken als je ook maar een beetje verontwaardiging wil uitlokken. En voor het halve werk passen we liever. Hadden ze maar beter moeten monteren, stopt Pfaff de strafschop van het CGKR. (Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding bekt nogal lang.) En natuurlijk is el sympatico del Brasschaat zelf ook een beetje verontwaardigd. De VMMa betaalt ‘m al jaren een aalmoes in ruil voor een beetje privacy, en dan durven ze ‘m nog zoiets lappen. Schoon is dat!

Lees verder…

Vertel het vooral niet verder, maar het gerucht doet de ronde als zou manlief Freya aan de coke zitten. Een beetje veel zelfs. Zoveel dat hij is gaan afkicken in een centrum. Wie ooit Al Pacino (Tony Montana) met zijn reukorgaan in een enorme rock heeft zien belanden in de film Scarface, weet immers dat zoiets niet echt bevorderlijk is voor de intermenselijke relaties. Tenminste, bij overmatig gebruik. Bij gecontroleerd gebruik zou coke bijvoorbeeld best wel nuttig kunnen zijn in de politiek. Scherpt de geest, en verdooft het lichaam. En wat meer is, je blijft er slank van. Niet dat we iets willen suggereren, want voor je ‘t weet zit de hele Wetstraat aan de paddo’s.

Weinig relevante informatie overigens. Voor hetzelfde geld is Freya’s kersverse echtgenoot naar een Boeddistisch monnikenklooster gevlucht, getraumatiseerd door de wilde SM-uitspattingen van de SP.a-politica. Kortom, who gives a fuck? En vooral; wat is ervan waar? We houden ons hart dan ook vast wanneer de smeuïge roddel ter ore komt van de redactie van Het Nieuwsblad. Ze gaan er gagarandeerd over de rooie. Figuurlijk wel te verstaan. En nu we toch tot op het niveau van platte sensatie-burgerjournalistiek zijn gezakt; bij de krant in kwestie zou een interne nota hebben gecirculeerd waarin de toekomstige redactionele lijn nog onder die van Het Laatste Nieuws wordt getrokken. Nog ietsje platter dus, want het mag altijd nog iets meer zijn.