-
8
Juni
2007
Vandaag siert de cynische tronie van Vlaams Belang-lijstrekker Frank Van Hecke op pagina 22 en 49 van respectievelijk Metro en Gazet Van Antwerpen. Onderaan de paginagrote advertentie lezen we de welluidende, duidende boodschap ‘De eenmalige publicatie van deze advertentie gebeurt op bevel van de voorzitter van de rechtbank van koophandel te Brussel‘. Bij Metro pronkt bovenaan de pagina nog een nieuwsbericht over de verplichte publicatie, en in Gazet Van Antwerpen maken ze ‘t nog net iets bonter door links van de advertentie het artikel “‘Grot van Ali Baba’ bij stationsdieven” te positioneren. Maar een door de rechter opgelegde verkiezingsadvertentie: is dat wel een goed idee?
Misschien is de vraag veeleer of het wel een goed idee was de advertentie te weigeren. Je kan er over discussiëren tot in den treure, maar is het in het licht van de democratie en de vrije meningsuiting niet verstandiger om elke partij op gelijke voet te behandelen alle principes ten spijt? Het is uiteindelijk de kiezer die oordeelt op 10 juni. Nu krijgt Het Vlaams Belang niet alleen alsnog een advertentie, maar ook nog eens een pak extra aandacht net twee dagen voor de verkiezingen. En uit een gedwongen huwelijk kunnen immers ook kinderen voortkomen. Kiezers dus. De partij verliet de rechtszaal voor de verandering dan wel als winnaar, vraag blijft wie hier het -door sommige partijen felbegeerde- boetekleed mag aantrekken.
Over de uitspraak van de rechter kunnen we kort zijn. De mens in kwestie zal ongetwijfeld zijn redenen gehad hebben om onpartijdig te oordelen in het belang van het Belang. Maar mogen kranten dan niet langer zelf bepalen wat ze publiceren? Een discotheek bepaalt toch ook zelf wie erin mag, en wie niet? Af en toe gaat er ééntje over de rooie, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Of zoals een voetbalvedette op jaren ooit eens orakelde: ‘elk nadeel heb ze voordeel‘.
5 commentaren op “Het belang van een politieke advertentie”
De andere kranten weigerden ook en haalden hun gelijk voor de rechter omdat de advertentie tegen hun ideologie ingaat. Metro en GVA hadden deze reden niet vernoemd en daarom moesten zij het wel publiceren. Ik vond het in alle geval leuk om te vernemen dat sommige kranten niet meer reclame willen maken voor VB, en dat ze daar nog gelijk in kregen ook. Of het democratisch is laat ik in het midden.
“Een discotheek bepaalt toch ook zelf wie erin mag, en wie niet?”
Maar die discotheek mag daarbij niet discrimineren op basis van “ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming, leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, geboorte, vermogen, geloof of levensbeschouwing, politieke overtuiging, taal, huidige of toekomstige gezondheidstoestand, een handicap, een fysieke of genetische eigenschap, sociale afkomst”. En vermits “politieke overtuiging” daartussen staat…
Niet dat ik nu zo’n voorstander ben van deze wetgeving, maar de uitspraak “een discotheek bepaalt toch ook zelf wie erin mag en wie niet” klopt dus niet. Bovendien wordt op 9 juni (binnen 1 minuut dus) een wet van kracht die de bewijslast omkeert: bij klacht moet de discrimineerder zijn onschuld bewijzen. Hij wordt dus schuldig geacht tot bewijs van het tegendeel.
@ LVB:
Maar een discotheek mag wel klanten weigeren als er geen sprake is van discriminatie. Toch? Of zie ik dat verkeerd?
Volgens die nieuwe wet zal de zaakvoerder dan eerst zijn onschuld moeten bewijzen in geval van een klacht. Dus dat wordt moeilijk in de praktijk, maar hoe dan ook niet onmogelijk.
En discotheek bepaalt toch zelf wie er komt optreden of niet soms? Als diskotheek Metro en diskotheek GVA zeggen dat ze van Circus Belang geen performance wensen, mag er ook geen rechter bepalen dat ze dat wel moeten toelaten. Ik zie de vergelijking eerder in die richting, VB is hier het optredende aapje, de gazetten zijn de diskotheekuitbaters, en de lezers zijn de bezoekers. Om maar te zeggen dat het hele diskotheek_discours er toch een ietske naast zit.
‘T is waar, verkeerde vergelijking. Bedankt voor je correctie.
Reageer