Er hebben er weer een paar een gat, of unserved audience als u wil, in de al zo krappe Vlaamse mediamarkt ontdekt. Bij Milozine zijn 45-plussers in meno- of penopauze het opgejaagd consumptiewild van de door commerciële targets doordrongen bladmanaging-managers. ‘Midlife rocks’ klinkt het aanlokkelijk. Of dat werkelijk zo is, is nog maar de vraag. Onbewust dwalen onze gedachten immers al gauw af naar verbitterde vrouwen in de herst van hun leven à la Kristien Hemmerechts of dwalende charmezangers met een laatste oprisping à la Jo Vally. Niet dat de naam er voor iets tussenzit. Milo Van Kroton stond er immers niet alleen om bekend dat hij elke dag een integraal rund in de gommer sloeg, al kan de zinetitel best ook refereren naar een terechtgesteld Romeins politicus. Want midlife rocks.

Lees verder…

De Music for Life-actie van Studio Brussel slaat in als een bom. De respons overtreft engiszins de capaciteit. Vanmiddag moest de website/het weblog van StuBru eraan geloven. Heel even maar kregen we volgende boodschap te zien.

Nooit gedacht dat onze openbare zender een gratis open source-toepassing zou gebruiken. Al kunnen we dat alleen maar toejuichen in het licht van de besparingen.

‘Geschapen voor de journalistiek.’ Het zou de zelfbevlekte leuze van het Vlaamse blogmos kunnen wezen, maar het gaat wel degelijk om de talentenjacht van ’s lands meest gerenommeerde persagenschap Belga. We zijn de website al een tijdje met argusogen aan het volgen, want er is geen goud zonder schuim. Enkele overpijnzingen.

• Is het niet vreemd dat Belga, toch een nationale rots in de journalistieke branding, geen volk vindt op min of meer spontane wijze? Of vinden ze daar gewoon geen volk dat de verwachtingen kan inlossen? Want dat er vitale jongens en meisjes blijven bestaan die er ook nog hun brood mee willen verdienen lijdt geen twijfel. Al lijkt ook die zekerheid stilaan gesneden voer voor de varkens. Veeleer een verhaal van veel genodigden en weinig gegadigden dus. Tenminste, dat is ons besluit na het doorworstelen van de inzendingen. Nieuws lezen is een vak apart dat je niet op school leert. In het beste geval hoor je mensen die duidelijk niet aan hun proefstuk toe zijn. In het iets minder beste geval hoor je stemmen met potentieel, d.w.z. na een snelcurusus dictie en logopedie. Maar al te vaak klinken de ambitieuze jonkies als werden ze zonet van de akker geplukt, de riek nog net op tijd in de mesthoop geplant. Maar laat ons een kat een kat noemen: meer dan waarschijnlijk gaat het om niets meer dan een reclamecampagne verpakt als vacature/wedstrijd. Grootscheeps, dat zeker, want we willen niet eens weten hoeveel vakensstallen zo’n paginagrote krantenpagina kost.
• Over de vorm: de koorknaap met nerdlook die poseert op de foto strekt niet meteen tot aanbeveling. Het moge duidelijk wezen dat de gemiddelde journalist een verre nazaat is van Dumbo.
• De prijs, een stage bij Belga, lijkt nogal zuinigjes. Dat had minstens een volwaardig contract mogen zijn. Op deze manier krijg je nog de indruk dat werken bij Belga een hemelse ervaring is. Iets wat ons uit goede bron ten stelligste is ontkend, maar dat geheel terzijde.

Update: De service van het Belga Audio-nieuws lijkt ook almaar vaker op een uitzending van de RTBF. Vanavond luidde het op verschillende private lokale radio’s verkeerdelijk als volgt: “[...] en dan nu het Q-weerbericht” (Auteur: Piet Deslé.)

Mop van de week: Koen Fillet ziet af…van marathon. Figuurlijk dus, want ‘Mijn linkerknie is naar de knoppen.’ De mop bestaat eruit dat Fillet dat al weken wist, maar ondertussen her en der een toneeltje ging opvoeren in ware Al-Fayed-stijl. En gelachen dat we hebben! Echt een dijenkletser van formaat. Lang geleden ook dat we ons nog zo hadden laten vangen. Fillet had ons allemaal goed liggen.

Nu zijn we hier de eerste om begrip te tonen voor Fillet’s beslissing om niet mee te lopen in New York -zelf al vijf weken revaliderend van een linker knieblessure genre ‘fractuur Tibia-plateau’- maar het niveau van Fillet’s schertsvertoning lijkt hoogst bedenkelijk. Toegegeven, op vraag van de werkgever houden ook wij wel eens de lippen stijf op mekaar. Edoch, als excuus klinkt zoiets nogal flauw. Fillet, voor zover ons bekend, is een boom van een volwassen vent. Kortom, Fillet: neem uw verantwoordelijkheid en fret de bonen! Ook schrijnend om vast te stellen: blijkbaar houdt de VRT haar kijk- en luistervee voor idioten. Het kan tellen kwa (geloof)waardigheid. En mocht Fillet ooit stofzuigers gaan verkopen op de markt: van dien boer geen eieren. Filet pur? Zelfs niet van een manke klomp spekvet!

Het was als honkvast Frut-lezer even slikken bij het openslaan van de weekendkrant: Gazet Van Antwerpen lanceert negen blogs. (Tien zou nogal belachelijk zijn.) Dat moeten we even kritisch bekijken, op het gevaar af als belerende blognerd te acteren. Constructieve bedenkingen vanuit een pseudo-ervaringsdeskundige achtergrond dus. Al is het maar omdat we ons dat kunnen permitteren bij afwezigheid van welk commercieel belang dan ook. Bloggen zonder broodheer heeft zo zijn voordelen.

• Is het niet een beetje laat om als krant met een reeks blogs uit te pakken? De Standaard begon er in maart 2005 aan, meer dan anderhalf geleden dus. Het was ook voor de grote (media)hype losbarstte als ware het een etterende puist. Bloggen was hip. Was.
• De lay-out van de GVA-blogs blijkt niet alleen weinig origineel -tot daar aan toe, als de inhoud maar deugt- maar toont zich bovendien niet altijd browserbestendig. In Safari bijvoorbeeld verschijnt de rechter zijkolom onderaan de pagina. (beeldresolutie 1024 x 768) Sommige GVA-blogs tonen zelfs de middenkolom met de eigenlijke posts onderaan de linker kolom. In Firefox daarentegen kleurt GVA wél binnen de lijntjes.
• De startpagina van GVA bevat (nog?) geen enkele verwijzing naar de weblogs.

Lees verder…

Wie gekheid zaait, zal dwaasheid oogsten zegt een oud spreekwoord. Politici durven zich al eens onsterfelijk belachelijk maken in de waan dat ze zo stemmen oogsten. Maar ondertussen hebben we toch goed gelachen met het verkiezingssongfestival. Onze tips: ‘De partij van uw hart’ van CD&V-kandidaat Jaen-Paul Vermeire uit Laarne of all places. De arme man klinkt een beetje als de jonge Paul Severs met tepelklem in de schaamstreek. Al kan ‘Lebbeke boven, hop hop hop (met de VLD aan de top)’ van VLD-kandidate Eddy Aelbrecht ook hoge ogen gooien wat ons betreft.

Bij de N-VA zijn ze niet vies van een potje ludiek protest. Herinner u de actie waarbij partijmilitanten valse geldbriefjes gingen storten aan de Vlaams-Waalse grens. Provocatief, dat wel, maar de haan beet wel. Jong N-VA, dat zijn de zonen en dochters van Bourgeois & Co, zijn ook nog eens op pad getrokken. Prins Laurent gaf niet thuis -het was dan ook weer om een hond door te jagen- maar een attente agent beloofde het voedselpakket en de twee jobkranten alsnog te overhandigen. Want de prins heeft het niet makkelijk. Jong N-VA organiseert ook een geldinzameling voor de prins. Al lijkt het er sterk op dat de staatsveiligheid de site protocolair heeft aangepakt. De website blijft steken. En zo’n tk-domeinnaam oogt trouwens zowiezo een beetje amateuristisch. Zullen we onze zuur verdiende bijdrage dan maar zelf gaan afgeven in Tervuren?

De gemeenteraadsverkiezingen naderen met rasseschreden en dat zullen we geweten hebben. ‘T is uiteraard vooral zaak om zoveel mogelijk op te vallen, en dat doe je dan als ambitieus stemmenkanon door zo origineel mogelijk uit de hoek te komen. Bij de VLD zijn ze daar goed in. Hieronder maakt u alvast kennis met een staaltje bourgondische campagnevoering.

Een andere manier om goedkoop op te vallen is het internet. Je lanceert gewoon een nieuwe website. Kijk, de Gentse schepen Sas Van Rouveroij vat de koe bij de horens. En ach, weet hij veel dat politici misschien niet mogen podcasten volgens de letter van de wet. Die scheiding der machten dient toch nog ergens voor.

U vraagt, Nihoul antwoordt. Michel Nihoul, BV dankzij de Dutroux-affaire en auteur van dubieuze zaakjes die het daglicht niet mochten zien, heeft nu een website. De man kwam eind april vrij, en blijkt strijdvaardiger dan ooit. “Comment cet homme ne s’est-il pas suicidé?” “Comment fait-il pour vivre normalement?” De toon is gezet. En wat meer is, onze goede vriend Nihoul belooft iedereen persoonlijk te antwoorden! Nog even hij stelt zich kandidaat voor de Nobelprijs.

De voetbalgoden mogen weten met welk virus ze zitten opgescheept bij Cultuurnet Vlaanderen.

Tenzij het hier een grap van bedenkelijk allooi betreft, is zo’n onvrijwillige spamaanval uit de culturele sector nogal frappant. Al kan je in het beste geval natuurlijk ook spam als een ondergewaardeerde kunstvorm bekijken. Hoe dan ook, de url werkt niet op dit ogenblik.

Voor alle duidelijkheid: het WK vindt wel degelijk plaats. Vraag het maar aan de Rode Duivels.

Update: De link werkt weer. ‘T is geen spam, maar een cultureel tegenoffensief met de voor-mij-geen-WK-kalender, en de universele TV-uitzapper. Redelijk misdadig als u het ons vraagt.