De kracht van open source; op de eigen website blijkt Yasmine nog lang springlevend, daar waar ze op de Wiki al snel hoog in de wolken vertoeft. In snelheid gepakt dus, en in dit geval ook een beetje pijnlijk…

Update: De website is intussen aangepast, tenminste als je je cookies wist.

Komkommertijd is ook altijd een beetje kemeltijd, zowel vormelijk als inhoudelijk. Op de site van Het Nieuwsblad bijvoorbeeld lezen we het volgende over een tragisch ongeval:

“[...] net als de machinist, die de fietser onmogelijk kon ontwijken.”

Die verdomde sporen toch… Regionale artikels krijgen in deze barre tijden bovendien vaak tot de verbeelding sprekende titels mee als ‘ramkraak’, ‘inbraak’, ‘betrapt’, en ‘gaatjesboorder’. Misschien wel een kwestie van niet meteen te veel prijs te geven, want voor je het weet heb je een gat in je geheugen…

In het Laatste Nieuws (editie Kortrijk-Waregem-Ieper) lezen we;

“In de Veldstraat werd afgelopen zaterdag Yump, het eerste christelijke jeugdhuis van Kortrijk, geopend. Elke maand vinden er in een grote zaal jeugdmissen plaats. «Een noodzaak omdat de Evangelische kerk in Kuurne, waar tot 200 jongeren opdagen, met plaatsgebrek kampt», zegt Tijl Bogaerts (32) uit Kuurne, voorzitter van Yump. «Iedereen is welkom. Ook holebi’s, al heeft God het niet zo bedoeld.” Peter LANSSENS

De geinterviewde heeft het wellicht niet zo bedoeld, maar erg verstandig is zo’n kwinkslag niet in politiek-correcte tijden.

Citibank is al een aantal dagen de kop van jut in het nieuws van de dag. De bank jaagt naar verluidt op werklozen en andere minder begoeden. Klopt overigens als een bus, want ook wijzelf behoorden in een ver verleden al eens tot de nieuwe melaatsen van deze moderne maatschappij. Gevolg: een nooit aflatende stroom brieven van Citibank in de bus. De bank speelt intussen de vermoordde onschuld, als ware het een liefdadigheidsinstelling.

Maar er is goed nieuws voor onze werkloze medemens, want ze zoeken daar nu ook volk. Al is niet meteen duidelijk of werklozen wel kans maken op dergelijk ‘gepersonaliseerd aanbod’, en of je als werknemer van Citibank ook een lading papieren spam in de bus krijgt…

Campagne voer je in deze moderne tijden het hele jaar door. Woensdag hollen we met z’n allen richting krantenwinkel voor een gratis exemplaar van ‘8JV’, hetgeen meer dan waarschijnlijk staat voor ‘8 jaar Verhofstadt’. Een gratis naslagwerk met de verwezenlijkingen van 8 jaar paars. 200 bladzijden dik! Al lijkt het er eerder op dat de premier in al zijn enthousiasme een paar nullen te veel heeft gecommuniceerd. Het zou niet de eerste keer zijn. Herinner u de nobele belofte van de man om 200.000 banen te scheppen. Het werden er net iets minder, dus voor hetzelfde gratis geld telt ‘8JV’ 2 bladzijden.

Naar verluidt maken de kranten van de natie ons morgen warm voor de intrigerende roman van Verhofstadt. Blijft de vraag of het veel zoden aan de dijk brengt. Zelfs een gegeven paard belandt af en toe in de gracht. En dat zou zonde zijn van het geld. Wiens geld trouwens?

Update: 8JV is vooral een fotoboek geworden met af en toe een flard tekst, meestal in een lettertype dat doorgaans alleen gebruikelijk is voor titels. Mooi en overzichtelijk, dat wel. Inhoudelijk lijkt het boek vooral een mooi staaltje partijpropaganda. Zowat alle Open VLD-kopstukken passeren de revue. In 8 jaar Verhofstadt lijkt het wel alsof paars gewoon blauw was. Het ‘open boek’ is dan ook uitgegeven door het nationale partijbestuur.

Update 2: “Op weg naar 200.000 jobs”

“[...] Volgens het Nationaal Instituut voor Statistiek zijn tijdens de tweede legislatuur nu al 200.000 jobs bijgekomen. De Nationale Bank houdt het op 160.000. Daarmee is de gedrufde doelstelling van Verhofstadt bijna gehaald. (P. 17)”

Ze noemen ons wel eens een cynicus. Maar zoals de fictie de realiteit wel eens overtreft, overbluft de verbijstering het begrip bij momenten. Enkele voorbeelden.

1) Bij Volkswagen Vorst vriest het jobs en regent het afscheidspremies. Eerst schreeuwt de arbeider/bond moord en brand omwille van het onrecht dat ‘m wordt aangedaan. Wat later staat datzelfde gedreven werkpaard in de rij aan te schuiven voor een zak geld in ruil voor zijn job. Want de kerstman blijkt erg vrijgevig dit jaar. Nog later blijkt dat de bonden nog een bonus van 10.000 euro eisen van het VW-patronaat. Goed geprobeerd, maar ook niet meer dan dat.
Geef de arbeider een vinger, en hij wil een arm. Het socialisme anno 2006 heeft nog weinig te maken met dat van 50 jaar geleden, en valt in de praktijk te herleiden tot salonsocialisme. De arbeider kiest geld voor zijn eieren. Of een nieuwe homecinema, familiewagen met zevendertig opties, volautomatische keukenrobot, en satijnen kerstman. De eindeloze hebzucht en het kapitalisme hebben het pleit gewonnen. Dat kapitalisme heeft zich schijnbaar geruisloos een weg gebaand in de hersenpan van Jan modaal, zeg maar de arbeider in de fabriek of -waarom ook niet- op straat. Het socialisme dat de vakbonden vandaag vertegenwoordigen is niet meer dan een dekmantel voor plat opportunisme en egoïsme. En laat onze empathie nu net stoppen waar de hypocrisie een aanvang neemt.

2) Bij de VRT -en dus ook bij de RTBF- pronken ze nu met een verlichte toren. Alle kleuren van de regenboog moeten het huis nog meer vertrouwen geven. En zoiets is dan meteen een hoofdpunt in het nieuws, zelfs op de radio. Tot daar aan toe, maar moesten we nu niet net allemaal de knip leggen in ons energieverbruik, niet in het minst in Brussel? En moesten ze bij de VRT niet net 18,2 miljoen uit het budget knippen?

Vlaams Minister-president Yves Leterme gooide vorige week een knuppel in het hanenkot. Een storm in een glas water, zo leek het, maar een week later lijkt Franstalig België intellectueel niet in staat om één en ander te relativeren. Een kwestie van interpretatie? Het lijkt er vooral op dat Leterme slapende honden wou wakker maken in de aanloop naar de verkiezingen, en en passant ook de jacht opent op de Belang-kudde.

Lees verder…

‘Antwerpenaars worstelen met gevoelens van schaamte en hoop‘ kopt Het Nieuwsblad. Waarvoor dan wel? Voor de laffe en onmenselijke daad van één losgeslagen gek? ‘Skinhead’, voor één dag nota bene. Maar dat vergeten ‘ze’, de media in casu, er wel eens bij te nuanceren. ‘Gothic‘ voor langer dan één dag. Maar ook dat verdient net iets meer aandacht dan relevant lijkt. Nog even en we mogen onze platen van The Sisters of Mercy op de brandstapel gooien. Want laat ons wel wezen, er wordt weer gespeculeerd en geculpabiliseerd dat het geen naam heeft. Geen skinhead, geen gothic, maar ook geen tact. De feiten spreken nochtans voor zich.

Een Turkse vrouw, een zwarte zwangere vrouw, en een Antwerps kind begot. De vermoorde onschuld. Hoe diep is de Schelde eigenlijk? En waarom drie vrouwen? Kranten schrijven dat Hans Van Temsche zelfverzekerd in pure paracommandostijl over straat marcheerde. Om weerloze, onschuldige en dus makkelijke slachtoffers die geen tegenstand bieden af te knallen is dan ook heel wat moed nodig. Laat dat duidelijk zijn. Als onze Kendo-held zich echt zo’n stoer exemplaar waande, waarom trok hij dan niet naar Borgerokko of all places om er een paar cokesnuivende en messentrekkende Maghrebijnen van het mannelijk geslacht in BMW-coupés af te slachten? Niet dat we iemand op slechte ideeën willen brengen. Verre van.

Lees verder…

We zouden hier iets kunnen neertypen over wat er gisteren in onze stad A’pen gebeurd is, maar de waarheid is dat wij het ook even niet meer weten… (En dat we voorlopig geen tijd hebben.)