‘Kokkin Sofie maakt varkenstong’.

‘Cameron Diaz wil een dikker achterwerk’

Even een paar tweets citeren van radiozender MNM. Want soms zeggen een paar woorden meer dan duizend beelden. ‘Let’s have a big time’ krijsen ze bij de Van de Veire-zender al een half jaar. Maar de lading smalltalk die er dag in dag uit over de varkenstongen rolt en in de ether knalt gaf tot nu toe eerder (onrechtstreeks) aanleiding tot een crisissfeer. De interne -en sinds afgelopen week ook een beetje externe- luistercijfers vallen tegen. Is dat raar? En houden de excuses van de MNM’ers steek? Opinions are like assholes, maar aangezien ik zelf twintig jaar mijn broek heb versleten in de radiosector en er na het ter ziele gaan van Radiovisie een gat gaapt op het internet, voel ik me geroepen om één en ander te opiniëren en excuus per excuus te weerleggen.

‘Geen enkele zender is er ooit in geslaagd om na vijf maanden perfect zijn doel te bereiken. Een net opbouwen is een marathon, geen sprint.’ (VRT-woordvoerder Bjorn Verdoodt in Het Nieuwsblad, 10/06/2009)

Vijf maanden is inderdaad niets in radioland. Q-Music deed er, met een al even intensieve mediacampagne, ook een jaar of drie over vooraleer de vlam in de pan of de Q in you sloeg. Met dat verschil dat Q-Music uit het niets ontsproot, en luisteraar per luisteraar voor zich moest winnen. MNM, hoe anders de verpakking ook vergeleken met Donna, kwam niet uit het niets. Er was al een zender met een ploeg, een studio, en vooral … luisteraars. Dat argument zou geen steek houden mocht MNM een jazz-zender zijn, maar dat is het dus niet. Wat ons dan weer bij het volgende excuus brengt.

Lees verder…

Een moment van herkenning vanmorgen bij het doorploeteren van de krant: “Antwerpenaar geschokt omdat hij meent dat Liberale Mutualiteit zijn adres aan Open VLD gaf.” Ook wij vonden afgelopen week de blijde boodschap van Dirk Van Mechelen en Bart Somers, respectievelijk de Popeye en de Monchichi van de Open VLD, in de bus. Geen ordinaire -en dus als verkiezingsdrukwerk herkenbare- flyer, maar een gesloten enveloppe zonder logo die smeekt om geopend te worden door de nieuwsgierige geadresseerde. Voor hetzelfde geld werp je immers een een boete voor wildplassen in de prullenmand, en dat wil je als verantwoorde burger nu ook weer niet meemaken. Bovendien valt meteen op dat de heren verkozenen ons ook in de brief zélf met naam en adres begroeten, als waren het verre vrienden uit een al even ver verleden waarin brieven sturen nog een communicatiemiddel als een ander was. Kortom, een nogal slinkse manier om campagne te voeren, om maar te zwijgen over de deontologie van de mutualiteit. Of zoals Kenneth Frederickx het gevat verwoordt: “Het is niet omdat je aangesloten bent bij de Liberale Mutualiteit, dat je ook per se politiek geëngageerd bent.” en “Als het ziekenfonds met zo weinig scrupules adressen doorgeeft, hoe zeker mag ik dan nog zijn dat mijn medische gegevens niet om dezelfde opportunistische redenen worden doorgegeven?”

Bij de mutualiteit ontkennen ze uiteraard met klem, en gebaren ze van kromme haas. De link lijkt nochtans duidelijk. Open voor ‘een nieuwe manier van werken’ misschien?

Bijzondere gast vanmorgen in Wilde Geruchten op Radio 1: Abou Jahjah. Aanleiding is Jajhah’s dagboek Beirout-Brussel; een citytrip dus, want ook verzetstrijders verdienen van tijd tot tijd wat vakantie. De bloggende Koen Fillet merkte al gauw op ‘dat er natuurlijk weer verontwaardigde luisteraars mailen, omdat we hem een forum geven‘. Tja, vindt je’t raar dan? De Vlaamse vleugel van de Hezbollah -althans in ’s mans eigen natte dromen- kreeg niet alleen een forum, maar ook een propagandakanaal tout court. Opvallend afwezig waren de kritische vragen van Fillet. Jahjah mocht ongebreideld de stoere heroïsche vrijheidsstrijder uithangen, en deed alle moeite van de wereld om zijn reputatie van salonmilitant te torpederen. ‘Heeft u ooit iemand gedood‘, gooide Fillet ‘m gefascineerd voor de voeten. Waarop Jahjah geheimzinnig de kerk -of moskee- in het midden hield. In het heetst van de strijd is het immers moeilijk lijken tellen. De bloedtheorie telt bovendien alleen de nog resterende onzuiverheden. Nu weten we allemaal al langer dat Jahjah gewoon onder mama’s rok zat te schuilen. Het stond destijds uitgebreid in alle kranten, maar dat lijkt Jahjah niet te deren. En ook Fillet hield het liever bij een promopraatje, of valt de moederroddel ook onder de noemer ‘wilde geruchten’?

Het lijkt misschien een gek idee, maar waarom zouden we niet een dag van de verontwaardiging inlassen? Nuance: dag van de georchestreerde en mediatieke verontwaardiging. Eén keer per jaar. Dan hebben we dat ook meteen gehad.

Het zou een dag kunnen zijn waarop een Beverse doelman op rust de laatste fractie IQ die ‘m nog rest in prime time uit de sloffen schopt. Recht in de kakker van een zwartzak. Want in die fijnzinnige bewoordingen dien je je uit te drukken als je ook maar een beetje verontwaardiging wil uitlokken. En voor het halve werk passen we liever. Hadden ze maar beter moeten monteren, stopt Pfaff de strafschop van het CGKR. (Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding bekt nogal lang.) En natuurlijk is el sympatico del Brasschaat zelf ook een beetje verontwaardigd. De VMMa betaalt ‘m al jaren een aalmoes in ruil voor een beetje privacy, en dan durven ze ‘m nog zoiets lappen. Schoon is dat!

Lees verder…

Het tabloid-gehalte van de krant Het Nieuwsblad spreekt de laatste tijd boekdelen. Vandaag knallen ze Freya’s Thaise huwelijksfoto van drie maanden geleden op de cover. Vergane glorie en verbrandde chemie in vol ornaat en (bijna) paginagroot. We zouden bijna gewag maken van een tsoenami aan platte sensatiejournalisitiek. Want ook pagina 2 en 3 gaan bijna volledig verloren aan de huwelijksperikelen van de Gentse politica en femme fatale. In de rechter marge is nog nét ruimte voor de leerzame mededeling dat het bewezen is dat vrouwen géén gedachten kunnen lezen, in tegenstelling tot wat ze zelf vaak denken. Maar dat geheel terzijde. Het formaat was er al, nu ook de inhoud. Wil de échte tabloid van Vlaanderen nu opstaan?

Opgelet, er beweegt weer wat op de papieren mediamarkt in Vlaanderen!

• Lang gewacht maar toch gekregen: morgen verschijnt Vlaanderens allereerste échte tabloid: Boulevard Bl!dz. Een echte tabloid in Vlaanderen, als dat maar goedkomt. Of er echt een onverlaat zit te wachten op Blidz is immers nog maar de vraag. Of er een BV zit te wachten op Blidz lijkt tabloidgewijs een retorische vraag. Maar geen paniek, want zo’n vaart lijkt het officieel niet te lopen. “Een tabloid doet niet aan BV-bashing. We willen hen niet tegen de haren strijken.” Dixit uitgever Gunther Joos in De Standaard. En wat verder “We gebruiken ook geen interviews omdat dit al een toestemming van iemand anders impliceert. Boulevard Bl!dz gaat alleen uit van de eigen opinies van de redacteurs.” Knoop daar maar een touw aan vast! Bildz belooft overigens ook nog wat over de wondere wereld van de politiek. Krijgen we alsnog het échte verhaal achter het geitje van Leterme te lezen? Afwachten…
• Wat doe je als uitgever als een Magazine flopt dat het de naam Glam*it heeft? Je sluit een deal met een frisdrankenproducent, want dat is goedkoper dan een échte reclamecampagne. Zo’n heerlijk frisse ‘magazine-bottle’ -marketingtools laten zich nu eenmaal niet gewillig vertalen- moet u warm maken voor het zwalpende jonge vrouwenmagazine voor hoger opgeleiden. Glam*it op Coke Light, de Europese primeur! Op naar de frisdrankenkoeler volgende maand, want de verpakking telt! Zo kan-ie wel weer, of we krijgen als occasionele publi-blogger straks nog een doos keicoole Cola toegeglamd…

Vlaanderen is hot over de taalgrens. Het zal niemand verbazen na alweer een bloedernstige en hoogintegere uitzending van onze waarde landgenoten van la radio et de la télévision belges francophones. Een uitzending met als absolute dieptepunt een premier die zijn interviewers in schabouwelijk Frans verbaal pijpt dat het geen namen heeft. Tenzij ‘opportunisme’, ‘machtsgeilheid’, en ‘zelfverloochening’. Maar als het even blijft meezitten, hebben we binnenkort alleen nog maar een Vlaamse premier. Daar zorgen ze bij de Waalse openbare omroep wel even voor. Want het onderwerp ‘Vlaanderen’ blijft in de Waalse media scoren als ware het een nooit eerder vertoonde reeks van FC De Kampioenen bij hun Vlaamse tegenhanger.

Deze week vatten de RTBF-radio en de krant La Libre Belgique de leeuw bij de klauwen met hun ‘Tour de Flandre‘; een campagne over le plat pays. Op de site van de RTBF leiden ze dat als volgt in.

“Des personnalités très populaires chez les uns sont totalement inconnues chez les autres. Cette méconnaissance induit souvent des jugements caricaturaux, des préjugés voire même de la méfiance.”

Lees verder…

Soms zijn er van die dagen waarop je je als afgestompte nieuwsconsument afvraagt wie bepaalt wat de wereld hoort te weten. Den Bompa is dood. Niet zomaar een bompa, maar dén bompa dus. En als die bompa toevallig al jaren pintjes mocht drinken in prime time en pruimentijd, dan is zoiets dus groot nieuws.

Dat Q-Music zich luidop haast om den bompa in het nieuws te kisten, tot daar aan toe. Wiens bompa men annexeert, wiens woord men spreekt. Maar dat de notoire nieuwszender Radio 1 ermee uitpakt in haar journaal bezorgt ons nog net geen hartaanval.
Ook bij de papieren media laten ze zich trouwens niet onbetuigd. Zowel voor Gazet Van Antwerpen als Het Nieuwsblad is het jammerlijke heengaan van den bompa voorpaginanieuws. ‘Pfaffs nemen in stilte afscheid van den bompa’ heet dat dan teasergewijs.

Ook wij hopen op een stil afscheid, maar erg waarschijnlijk lijkt dat niet. Al rukken die van productiehuis Eyeworks zich mogelijk nog altijd de haren uit het hoofd omdat hun cameraploeg niet aanwezig was op het moment suprême. Benieuwd trouwens of Jean-Marie de kist laat sponsoren.

De Standaard wordt vanaf volgende maand pas echt ‘onverantwoord interessant’. Letterlijk dan. Vanaf 5 maart trakteren ze ons op vijftien bijlagen over de islam onder de noemer ‘ de islam ontsluierd‘. Tijd dus om de boerka over de haag te smijten, en de baard af te scheren. Want ‘Moslims kunnen ook hip zijn’. Zo klinkt het ergens teasergewijs in de krant. Ook straf: volgende week maandag krijgen we een gratis Koran bij ons dagblad. De Koran als consumptie- en marketingartikel? Als dat maar goed komt…

Geen ketter die eraan twijfelt dat het De Standaard in de eerste plaats om aandacht te doen is. Hopelijk gooien ze er niet gelijk nog een paar lekker sappige moslimcartoons bovenop, of er gaan er weer een paar helemaal over de rooie. (Ter herinnering: De Standaard was er indertijd ook als de kamelen bij om de omstreden Deense cartoon te publiceren.) Toegegeven, de kans lijkt klein. Want De Standaard goes islam ‘omdat kennis van de ander de enige weg naar vriendschap is’. Pater Versteylen op zijn best. Breng daar maar eens wat tegenin!

Toch vreemd. In een niet zo ver verleden prijkten de afkortingen ‘AVV-VVK’ (Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Kristus) op de voorpagina van De Standaard. Anno 2007 lijkt het wel alsof De Standaard ons wil bekeren tot de islam. Het kan verkeren.

Het thema roken of net niét roken blijft de gemoederen verhitten. Ook bij overijverige briefschrijvers in de krant komt er steevast stoom uit de oren. Met of zonder nicotine, teer, of CO. Voor- en tegenstanders van de sigaret proberen mekaar de (s)loef af te steken. Het is een teer punt.

“Waar gaan we naartoe: in het Europees Parlement laat men het roken weer toe. De gewone mensen zullen wel op straat gaan staan om te roken! Minister Demotte, doe uw ogen open. U bent de horeca aan het kapotmaken. Geef ons onze vrijheid terug.”

(Bron: HLN, 22/02/07)

Dat bekt lekker populistisch, ware het niet dat de quote van de teerbeminde Odette komt. Jozef zit in het andere kamp. Dat van de anti-rookmaffia.

“Het verbaast mij steeds dat rokers zich beroepen op hun persoonlijke vrijheid. Het is toch de sigaret, waarvan ze slaaf zijn, die hun persoonlijke vrijheid sterk beknot.”

(Bron: GVA, 22/02/07)

Wij vinden vooral dat de nieuwe rookwetgeving door sommigen wordt aangegrepen als alibi/vrijgeleide om persoonlijke frustraties af te reageren of de Joseph Goebbles in zichzelf te laten zegevieren. Extremisme gedijt het best in een klimaat van regelneverij.

Hoe ze in onze contreien de sigaret, en samen met de sigaret de roker, aan de schandpaal nagelen moge intussen duidelijk wezen. Hier ziet u hoe ze dat in Maleisië doen.